Ang pagdami ng mga electric vehicle (EV) sa Pilipinas ay isang positibong hakbang patungo sa mas malinis na transportasyon. Gayunpaman, ang pagdami ng mga sasakyang ito ay nagdadala ng hamon sa pamamahala ng mga bateryang tapos na ang serbisyo. Ang pagtatatag ng isang epektibong sistema ng pangongolekta ay mahalaga upang maiwasan ang polusyon at mapanatili ang kaligtasan ng kapaligiran.

Sa ilalim ng Republic Act No. 11697, o ang Electric Vehicle Industry Development Act (EVIDA), binibigyang-diin ang pangangailangan para sa maayos na pagtatapon ng mga bahagi ng EV[1]. Ang mga kumpanya sa sektor ng logistika at pamamahala ng basura ay may malaking papel sa pagbuo ng imprastrakturang ito.

Isang pasilidad para sa pagreresiklo ng baterya ng electric vehicle na may maayos na sistema ng imbakan at mga teknisyang nagsasagawa ng pagsusuri. — Image created by AI

Ang kahalagahan ng tamang pamamahala ng baterya

Ang mga baterya ng EV, partikular ang lithium-ion, ay naglalaman ng mga kemikal na itinuturing na mapanganib. Kung hindi maayos ang paghawak dito, maaari itong magdulot ng sunog o pagtagas ng lason sa lupa at tubig. Ang Environmental Management Bureau ay mahigpit na nagpapatupad ng mga regulasyon para sa mga hazardous waste[3]. Ang mga kumpanya ay dapat sumunod sa mga pamantayang ito upang maiwasan ang legal na pananagutan.

Bukod sa kaligtasan, ang pagreresiklo ay nagbibigay ng pagkakataong mabawi ang mga mahahalagang metal tulad ng lithium, cobalt, at nickel. Sa pamamagitan ng pamumuhunan sa impraestruktura ng pag-recycle ng baterya ng electric vehicle: mga pagkakataon at hamon, mas mapapabilis ang pag-unlad ng circular economy sa bansa. Ang epektibong koleksyon ay ang unang hakbang sa prosesong ito.

Mga estratehiya para sa episyenteng pangongolekta

Ang pagbuo ng isang matagumpay na programa ay nangangailangan ng kolaborasyon. Ang mga manufacturer at importer ay dapat magpatupad ng take-back schemes kung saan ibinabalik ng mga consumer ang kanilang mga lumang baterya. Ang Department of Energy ay patuloy na bumubuo ng mga polisiya upang suportahan ang mga ganitong inisyatibo[2].

Narito ang mga pangunahing hakbang para sa isang maayos na sistema:

  • Pagtatatag ng mga sertipikadong collection hubs sa mga pangunahing lungsod.
  • Paggamit ng teknolohiya para sa pag-track ng lifecycle ng bawat baterya.
  • Pakikipagtulungan sa mga accredited na Treatment, Storage, and Disposal (TSD) facilities.
  • Pagbibigay ng insentibo sa mga gumagamit ng EV na nagbabalik ng kanilang mga lumang baterya.

Ang papel ng circular economy

Hindi lahat ng lumang baterya ay dapat agad na i-recycle para makuha ang mga materyales. Ang konsepto ng “second-life” ay mahalaga sa edukasyon at kamalayan sa circular economy sa industriya ng electric vehicle sa Pilipinas. Ang mga bateryang may 70-80% capacity pa ay maaaring gamitin bilang stationary energy storage systems.

Ang mga sistemang ito ay makakatulong sa pag-imbak ng enerhiya mula sa solar at wind power. Sa ganitong paraan, napapahaba ang buhay ng baterya bago ito tuluyang sumailalim sa proseso ng pagreresiklo[4]. Ito ay isang matalinong paraan upang mabawasan ang basura at mapakinabangan nang husto ang bawat yunit.

Mga hamon sa kasalukuyang sistema

Ang kakulangan ng mga pasilidad na kayang magproseso ng lithium-ion batteries sa loob ng Pilipinas ay isang malaking hadlang. Sa kasalukuyan, marami sa mga ito ay kailangang i-export sa ibang bansa para sa tamang pagpoproseso[5]. Ang mataas na gastos sa logistik ay nagpapabagal sa pag-unlad ng lokal na industriya.

Gayunpaman, ang pagdami ng mga electric vehicle ay nagbubukas ng pinto para sa mga bagong negosyo sa logistik. Ang mga kumpanyang magtatagumpay sa paglikha ng ligtas at episyenteng paraan ng transportasyon ng mga bateryang ito ay magkakaroon ng malaking bentahe sa merkado. Ang pagsunod sa mga alituntunin ng pamahalaan ay magsisilbing pundasyon ng kanilang operasyon.

Paghahanda para sa hinaharap

Ang pagpaplano para sa susunod na limang hanggang sampung taon ay kritikal. Inaasahan na ang dami ng mga bateryang kailangang kolektahin ay lalaki nang husto habang dumadami ang mga e-trike at e-bus sa kalsada. Ang mga kumpanya ay dapat magsimulang mamuhunan sa mga kagamitan at pagsasanay ng mga tauhan ngayon pa lamang.

Ang pagiging handa ay hindi lamang tungkol sa pagsunod sa batas. Ito ay tungkol din sa pagpapakita ng responsibilidad sa kapaligiran. Sa pamamagitan ng paggamit ng mga makabagong solusyon, mas mapapabilis ang paglipat ng Pilipinas sa isang mas berde at mas sustenableng hinaharap.

More Information

  1. EVIDA (Republic Act No. 11697): Isang batas sa Pilipinas na nagtatakda ng mga polisiya para sa pagpapaunlad, paggamit, at pamamahala ng mga electric vehicle at ang mga kaugnay na bahagi nito sa bansa.
  2. DOE (Department of Energy): Ang ahensya ng gobyerno na responsable sa pagpaplano at pagpapatupad ng mga programa para sa enerhiya, kabilang ang roadmap para sa sektor ng electric vehicle.
  3. EMB (Environmental Management Bureau): Isang sangay ng DENR na nagpapatupad ng mga batas ukol sa pangangalaga ng kalikasan, kabilang ang paghawak sa mga mapanganib na basura o hazardous waste.
  4. Second-life application: Ang paggamit ng mga baterya ng EV na hindi na angkop para sa sasakyan ngunit maaari pang gamitin bilang imbakan ng kuryente para sa mga tahanan o microgrids.
  5. Lithium-ion battery: Isang uri ng rechargeable battery na karaniwang ginagamit sa mga electric vehicle dahil sa mataas na enerhiya at kakayahang mag-imbak ng kuryente nang matagal.